Honing is een onvervalst natuurproduct. Het is een zoete, heldere vloeistof, gemaakt door honingbijen uit de nectar van bloeiende planten, bomen en heesters.
Een bij heeft ongeveer 20.000 vleugelslagen nodig om een liter nectar te verzamelen, die uiteindelijk 150 gram honing zal opleveren.
Door de verzamelijver leveren de bijen een belangrijke prestatie in de natuur: wanneer zij van bloesem naar bloesem vliegen op zoek naar nectar, bevruchten zij deze bloesems en dragen daardoor bij aan het behoud van vele plantensoorten.

Verzamelvlijt
Niet voor niets bestaat de uitspraak “zo vlijtig als bijen”: per dag maakt een bij ongeveer 40 vluchten en bezoekt hij ongeveer 4.000 bloemen.
Telkens neemt de bij met zijn zuigspriet de nectar van de bloemen op en verdunt het onmiddellijk met zijn speeksel. Dit speeksel bevat enzymen, die voornamelijk verantwoordelijk zijn voor de omzetting van nectar in honing.
De nectar wordt naar de bijenkorf getransporteerd in de speciale honingmaag, ter grootte van een speldenknop. De bij houdt een klein gedeelte van de nectar voor zichzelf en levert de rest in de bijenkorf af. Hier wordt deze verder verwerkt tot honing.
Honing is het belangrijkste voedingsmiddel voor bijen en hun broed en wordt als wintervoorraad in raatcellen verzameld.

Samenstelling
Honing is een puur, natuurlijk en hoogwaardig voedingsmiddel. Het is licht verteerbaar en is ook bruikbaar als schoonheids- en geneesmiddel en is vrij van bacteriën.

Honing bevat behoorlijk veel calorieën, circa 320 calorieën (1340kJ) per 100 gram. Deze calorieën zijn direct om te zetten in energie (zeer populair onder sporters).

Een gemiddeld honingmonster bevat:

Water17,0%
Fructose39,0%
Glucose34,0%
Sucrose1,0%
Dextrine0,5%
Eiwit (proteïne)2,0%
Was1,0%
Plantenzuren0,5%
Minerale zouten1,0%
Overig: hom, hars, stuifmeel4,0%

Crème of vloeibaar
Honing is van nature vloeibaar. Na een aantal weken of maanden kan honing gaan kristalliseren. Dit komt met name door het gehalte aan natuurlijke druivensuikers (glucose), die snel kristalliseren. Het tempo van kristallisatie wordt verder bepaald door het waterpercentage, de bereiding en de temperatuur: hoe hoger des te langzamer de honing kristalliseert.
Om gekristalliseerde honing weer vloeibaar te maken zonder verlies van kwaliteit mag men de honing tot maximaal 40º Celsius verwarmen, dan blijven de enzymen behouden.

Crème honing is fijn gekristalliseerde honing, maar dan een echt smeuïge honing die door gecontroleerde procédés, het roeren van vloeibare honing met kristallisatiekernen, tot stand is gekomen.